بازی اول : صدا در آوردن
اولین دسته از بازی ها مربوط به مرحله شکل گیری توانمندی ها می باشد.
شنیدن و دیدن اولین توانمندی های کودک است که به ظهور می رسد. در این دوره بازی به معنای حرکتی آن برای کودک معنایی ندارد. اما بازی هایی که کودک از طریق شنیدن و دیدن از آن لذت می برد ، برای او مفید است.
بچه ها از همان هفته های نخستین زندگی نیازمند به بازی هستند؛ اما بازی با نوزاد خیلی ساده و پیش پاافتاده است. شاید ما و حتی کودکان هیچ حسی با این بازی ها نگیریم ؛ اما برای نوزادان جذاب است. یکی از این بازی ها صدا در آوردن است. کودکان از شنیدن صدای برخورد دو چیز باهم لذت می برند. البته این صدا نباید به گونه ای باشد که او وحشت کند. مثلا به هم خوردن دو لیوان پلاستیکی برای نوزادان جذاب است ؛ اما به هم خوردن دو قابلمه برای او ترسناک است. صداهایی هم که والدین با دهانشان ایجاد می کنند برای کودک جالب است.
منبع : ضمیمه اول جلد چهارم من دیگر ما